Een reis als dit is nauwelijks voor te bereiden, behalve op papier. Route, visa, veiligheid, auto’s, alle praktische dingen zijn al twee jaar in de maak en daarmee – zo goed als mogelijk – in orde. Waar het veel moeilijker gaat, is de eigenlijke invulling: de verwachtingen, het gevoel onderweg, de avonden en de dagen. Kortom, de reis zelf.
Gek genoeg is het als je onderweg bent vele malen eenvoudiger, misschien zelfs minder avontuurlijk, dan het vooraf lijkt. Hoe grandioos het continent ook is, hoe verschillend de landschappen, hoe mooi de mensen en hoe bijzonder de lappendeken van culturen, reizen terwijl je het doet is een dag-tot-dag routine.
Verbeelding wordt realiteit, stipjes en lijntjes op de kaart worden mensen, beelden en verhalen. Je raakt in een ritme, waarin woorden als Khartoum, Ethiopië, Serengeti, Sahara en Moyale een gezicht krijgen, in herinnering nauw verweven raken met de emoties van het moment, maar inboeten aan de fascinatie van het onbekende.
Soms is het alsof alle avontuur ergens de afgelopen 14.000 kilometer is weggesijpeld en is vervangen door de normaliteit van opstaan, rijden, zoeken naar eten, een camping vinden, koken, wat lezen of muziek luisteren en slapen. Waar je rijdt, zoekt, vindt, kookt en leest is nog steeds vol van betekenis en verandering, maar de basis blijft gelijk.
En toch… Toch zijn er, de vele keren dat we onderweg mensen ontmoeten en vertellen over de reis, verhalen. Toch staat de blog, en m’n eigen dagboek, vol met bijzondere momenten, met belevenissen, met verhalen die straks de hoogtepunten vormen die ik thuis vertel en die, lang nadat de auto verkocht is en de routine vergeten, de herinnering aan de reis gaan zijn.
Tags: reizen
ik vind het fascinerend oorspronkelijk omschreven; kan me een betere voorstelling maken met hoe je dit ervaart.
José
Dat maakt herinneringen van onschatbare waarde, je zult ze altijd bij je dragen!
Ik hoop dat jullie er nog een boel maken de komende weken!
Mooi beschreven. Fascinatie voor het onbekende omgeruild voor een ervaring, een eerlijke ruil lijkt me zo.
En het mooiste van alles is, die herinneringen blijven voor altijd en daarbij kun je nog vele momenten wegdromen.
On-be-taal-baar!
Enjoy!
X Mara.
Al lijkt het nu op routine, don’t forget 2 remember you just have 2Bee :) Leuk om jullie op afstand van zo dichtbij te kunnen volgen, ook als het wat minder spectaculair is volgens jullie. Veel plezier nog onderweg. Deb-Bee
zo mooi! een vlucht in the air…..
Met verlangen kijk ik altijd uit naar je verhalen. Deze keer een heel bijzondere ervaring voor jou. Dank dat wij dit met je mogen delen. Dank je wel.
En er spreekt ook een verlangen uit. Naar wat, Michel?
Geniet, geniet, geniet.